Passie in de polder

Op verzoek voor stervelingen van buiten Broekpolder; hierbij mijn column ook op mijn blog.


Sinds ik in de Broekpolder ben komen wonen, kan ik nog steeds niet zeggen dat ik mijn draai hier helemaal heb gevonden. Mijn heimwee komt voort uit het gemis van mijn vaste winkelrondje. Architectonisch ziet het er leuk uit hoor, die Citadel. Maar zelfs met de minimarkt op zaterdag blijft het pleintje maar kaal aandoen.

De enige waar ik trouw eéé keer in de zes weken terugkom is de kapper. Ik duik dan met de nieuwste tijdschriften in de kappersstoel en kom er na een uur of twee met een kort koppie, een nieuw kleurtje en een ontspannen hoofd en nek (ja, je krijgt namelijk ook een kleine massage) weer uit. Ik 'like' mijn kapper. En dus ben ik nu via Facebook altijd op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen.

Deze week stuurden ze me het aanbod voor dit najaar: vanaf vandaag kan ik bij de kapper niet alleen terecht voor het knippen van mijn haar. Nee, ik kan het nu met wortel en al laten uitrukken. De locatie van de overtollige bossen is geheel aan de klant. Bovenlip, rug, of jawel... de bikinilijn, de Bermudadriehoek, of zelfs de hele handel. Mijn kapper pakt het grondig aan.

Dus kun je met je wollige dotje opdraven en je bij een lekker kopje koffie of thee vervolgens laten strippen met een plak warme wax. 'AAAAUUW!!!!' Kaal en naakt sta je binnen no-time weer buiten. En dat met het winterseizoen voor de deur.

Als kapsalon INKX iets aanpakt, kun je er zeker van zijn dat het een succes wordt. Dus bedenk maar eens wat dat gaat betekenen deze winter: grote getale rillerige dames in de polder. En combineer dat met het enorme succes van dé huisvrouwenroman van 2012: Vijftig tinten grijs! Dat wordt straks Passie in de Polder. Het gezondheidscentrum kan zich maar het beste gaan opmaken voor een nieuwe 'babyboom'. September 2013 is het zover. Hopelijk spelen 'potentiële winkeliers er ook op in!