Geboorte

Vorige week trok ik na de wekelijkse yogales een inspiratiekaart voor de rest van de week. Ik doe het altijd met links, want in die hand zit je gevoel. Blind tastte ik door de kaarten en op ‘gevoel’ trok ik er een. Deze keer kreeg ik geen zin. Nee, slechts een woord. Geboorte!

Geboorte? Wat? Zwanger? Ik?

Nee lieve lezers! Helaas geen scoop. Manlief wil niet meer en daar werd ik deze morgen weer fijntjes en aan herinnerd.

Geboorte. Iets anders dat me later deze week te binnenschoot was wedergeboorte. Mijn sterrenbeeld – de schorpioen – staat erom bekend als een feniks uit zijn as te kunnen herrijzen. Cool, vond ik dat altijd. Dat herrijzen dan hè! Want dat as tot as worden? Oef,  da's lang geen pretje. In het boek van Osho dat ik momenteel lees (Mosterdzaad), wordt ‘Jezus’ uit het stof gehaald en krijgt die herrijzenis of ‘wedergeboorte’ meer betekenis. Maar wederom blijkt die bereidheid om tot as te vergaan’ en te sterven, toch wel zo’n beetje het meest essentiële onderdeel van het hele verhaal.

Maar goed, mijn woord voor deze week was niet sterven maar geboorte. En toen vandaag de zon doorbrak, toen dacht ik daar weer aan. Alles kriebelde. De eerste warme stralen op mijn inmiddels bijna doorschijnende droge winterhuid vulden me met haast manische energie. In mijn hoofd stuiterde het van de plannen en ideeën om met van alles en nog wat aan de slag te gaan:

• opruimen (van de was, het rondslingerende speelgoed, de tijdschriften in de bak),
• schoonmaken (de badkamer, de vloer),
• tuinieren (waar liggen ook alweer mijn tuinmagazines),
• shoppen (ik moet echt nieuwe zomerjurkjes),
• koken (toch wel superhandig als ik al mijn voorjaarsrecepten in een apart boekje heb geplakt).

Maar geboorte is ook:

RUST

Want de natuur laat zich niet haasten. Dus vandaag, op de allereerste voorjaarsdag, deed ik uiteindelijk: Niets! Ik zat in de zon, ik genoot van mijn jongens die de hele dag buiten speelden, maakte een kop thee voor mijn ouders in de tuin, en beleefde geboorte. Ik beleefde de geboorte van de lente. Met volle teugen!

Elegant, deskundig en stijlvol

In mijn leven zie ik dat iedere periode wel een bepaalde kleurstelling kent. Mijn kinderkamer was sprankelend, zonnig en geel; ik open, onderzoekend en verlegen. Mijn tienerkamer voelde koel, rustig en onschuldig in lichtblauw en wit; ikzelf steeds meer impulsief, sociaal en extravert. Mijn eerste kamer in Amsterdam gaf ik een mengelmoes van pastels door alleen een grand foulard. Ik zocht naar een sterke kleur, maar vond een vriendje in extreem saai grijs.

Mijn volgende kamer betrok ik in een warme chaos, waar mediterraan terra samenging met donkerblauw en geel. Maar toen ik mijn eigen etage betrok, werd alles weer anders: de wanden helderwit en de meubels bordeaux en koloniaal bruin - waarschijnlijk onder invloed van een reis door Zuidoost Azië. Langzaam slopen in die tijd ook roze en magenta mijn leven binnen. En steevast waren mijn tulpen een mengeling van hard roze, fel geel, donkerpaars en sinaasappel oranje. Na iets meer dan twee jaar ging ik samenwonen met mijn lief, maar niet voordat zijn aardse terra week voor een gezamenlijke tint: mosgroen. Dat mosgroen werd zeegroen op een muur van bijna 5 meter - tegen veel zandkleur in gordijnen en vloerdelen - maar magenta is ook gebleven. En regelmatig sieren we het huis feestelijk op, met felgekleurde vlaggetjes, uitbundige bloemen en fluor tafelkleden.

Er zit meer in dan eruit komt

Maar wat zegt dat nu eigenlijk allemaal? Nou… heel wat dus, bleek uit een analyse door mijn kleurige schoonzus. Dat ik mezelf gedisciplineerd, betrouwbaar en expressief vind, kwam niet echt als een verrassing. Net zo min als dat anderen me als inlevend, attent en ‘levendig’ beoordelen. Maar aan het eind van de sessie bleek wat er op dit moment mist in mijn leven: bordeaux. Want ik wezen blijk ik elegant, deskundig en stijlvol. Nee, echt! En in plaats van als een gek te zoeken naar erkenning en gehoor, zal ik dus deze stijlvolle en warme kleur in mijn leven moeten toelaten zodat ik die kwaliteiten in mezelf kan erkennen. Misschien zal dat me dan brengen waar ik eigenlijk wil wezen!

Kinderlijk puur in bordeaux spencer